Jeoloji Münendisliği Dergisi
Jeoloji Mühendisliği Dergisi

Jeoloji Mühendisliği Dergisi

1992 KASIM
KAPAK
PDF Olarak Görüntüle
KÜNYE
PDF Olarak Görüntüle
İÇİNDEKİLER
PDF Olarak Görüntüle
OKURLARIMIZA
PDF Olarak Görüntüle
Güney Amerika`daki And Dağları`nın Tektonik ve Volkanik Gelişimine Bağlı Borat ve Diğer Tuz Yataklarının Oluşumu
Cahit Helvaci
PDF Olarak Görüntüle

ÖZ: And Dağları, Nazca levhasının Güney Amerika levhası altına dalması sonucu gelişmiştir., 7 km derinliğe erişen Peru-Şili hendeği Nazca levhası ile Güney Amerika levhası arasındaki dokanakta yer alır. Anavolkanik ada-yayı, Nazca levhasının bu. açı ile dalımı ile magma oluşumu ve volkanik ada yayı gelişmesi içinen uygun koşular sağlanmıştır. Orta Andlar kesiminin 15° güney enleminin, kuzeyinde ve 28° güney enleminin güneyinde Nazca levhası çok düşük eğimlidir ve bu kesimlerde volkanik ada yayı bulunmaz. Volkanikada. yayı hendeğe paralel olup, yükseltilerden birisi deniz seviyesinden itibaren 7 km yüksekliğe erişir. Hendek ile yayı arasındaki topoğrafik farklılık yaklaşık 1.4 km ile yerkürenin en önemi özelliklerinden birinioluşturur.Altiplano-Puna platosu ada yayı ile yakından bağlantılıdır. Plato, doğuda dar, kıvrımlanmış ve faylanmış bir kuşak olan. ve Doğu. Kodiüler olarak isimlendirilen volkanik cevher ile sınırlanmıştır. Plato denizseviyesinden 4 km yükseklikte olup iç kesimleri büyük düz bir havza ile kaplanmıştır. Bölge çok kurak veyıllık çok düşük yağışa sahiptir. Bundan dolayı bu havzada çok kalın bir toz istifi toplanır. Havzaların tabanı,"salares" diye isimlendirilen çok geniş, düz ve beyaz yüzeyler şeklinde beliren tuzlar ile kaplanmıştır. Altiplano-Puna plato 2000 `km. uzunluk ve 300 .km. genişlik ile çarpışma türü olmayan dağ kuşağındaki en büyük.platodur.Plato bölgesi kaim. evaporit istiflerini içerir. Volkanik ada yayından doğuya doğru gelişen transversalvolkanik zincirlerden dolayı bu bölgedeki havzalar çok kapalı bir konumda olduklarından dolayı Puna bölgesinde evaporitler son derece önemlidir. Bu volkanik kuşaklar dalan Nazca levhasında gelişen derinkırıklar sonucunda gelişmişlerdir, Transversal volkanik kuşaklar arasında yer alan bu havzalar yay içi havzaları şeklinde düşünülebilir, Bu havzaların önemi Andların sadece bir bölgesinde Miyosen borat yataklarınıiçermesindendir.Miyosen sırasında, bölge günümüzdeki bu bölgede geçerli olan koşullara çok benzer çevre koşullarınasahip olmuştur. Salar veya playa gölü ortamları litoloji sedimanter yapılar, evaporitlerin tipleri, kuş ayak. izleri ve benzeri, özellikle de ayırtlanabilir. Küçük göllerde veya. göl zincirleri, içinde yoğun termal su kaynaklarının aktivitesi ve kurak koşullar sonucunda evaporit depolanması sonuçlanmıştır. Evaporitler başlıca kayatuzu, jips ve `borlardır.Bor yatakları» Güney Amerika`da Orta Andlar Bölgesinde yaklaşık 15° ile 27° güney enlemleriarasında yer alırlar. Andlardaki bütün Tersiyer yaşlı borat yatakları 5 ile 7 milyon yıl arasında depolanmışoluşları boratların oluşumunun Messiniyen yaşlı (Geç Miyosen) olduklarını belirtir, Aralarında yaklaşık 100-150 km uzaklık olan boratlar K-G yönünde üç farklı yerde depolanmışlardır. Bu yataklar kuzeyden güneyedoğru şu. şekilde sıralanırlar: Loma Bianca, Sijes ve Tincalayu..Loma Bianca, 1 milyon ton, % 16 B2O3 tenörlü, borat içeren 30 p kalınlığında bir istif ve başlıcaüleksit inyoit ve `boraks içeren bir yataktır. Radyometrik yaşı 6.9 milyon yıldır., Sijes Andlardaki en büyükkalsiyum ve kamyum-magnezyum borat yatağı olup baskın olarak Mdroborasit, ikincil olarak, kolemanit veaz oranda •üleksit ve inyoit içerir Bor düzeyleri içeren Sijes Formasyonunun yaklaşık kalınlığı 1500s metredir,Radyometrik yaşı 6.8 milyon yıldır. Tincalayu 10 milyon ton rezerv ve ortalama % 18 B2O3 tenörlü. sodyum„borat (boraks) yatağıdır. Baskın olan mineral türü. boraks, Az oranda, kemik, ve ender olarak ise, rivadavit, ezkurit, aristarainit, ameğhiıtit gibi bor mineralleridir. Radyometrik yaş 5,8 milyon yıldır. Birçok evaporit yatağının bulunduğu Neojen diastrofîk. sahasından sonra ence daralan Andlarda Ruvaterner havzalar oluşmuştur. Başlıca evaporiüer kayatuzu, jips, borlar ve az. oıanda sodyum, sülfat» sodyum.karbonat ve diğerleridir. Boratlar salarların üst kesimlerinde bulunurlar. Üleksit ve boraks olmak üzere ikimineral tura `bulunmuştur. Boraks, çamur içinde büyüyen özbiçimli kristaller şeklinde az oranda bulunur.Ekonomik oranda boraks sadece Cauchari ve Turi-Lari salaıiannda bulunur. Üleksit» nodüller ve masiv katmanlar şeklinde olmak üzere başlıca iki şekilde bulunur. Nodüller, `"papas" veya patates ve masiv üleksit ise"barra11 diye adlandırılır, Nodüller, 5-10 cm çapında ve güneşte kurutulmuş şekliyle % 30 B2O3 tenörlüdür.Üleksit katmanları salarlarda 1 noukalınlığa kadar erişirler. Üleksit içeren başlıca salarlar Hombıe Muerto,Ratones, Diablillos, Centenario, Pastos Grandes, Pozuelos, Rincon, Cauchari, Olaroz, Salinas Grandes veQuayatayoc`dur.Andlardaki diğer bir özel borat yatağı, tipi termal su kaynaklan ve gayzerlerle ilişkilidir. Doğrudandoğruya sıcak sulardan oluşan güncel üleksit yataklarından iki örnek vardır. Bu örneklerden bir tanesi Quevar Volkanının yamacında bulunan sıcak, su kaynağından oluşan Antico, diğeri ise Şili`deki küçük bir havzanın kenarında bulunan sıcak su kaynağından oluşan Salar Siniredir. Sıcak su kaynaklan genellikle üleksit,bazı örneklerde boraks ve bir örnekte ise magnezyum boradan (pirmoit ve indent) oluşturmuşlardır.Borat yataklarını içeren salarlar, çözeltilerde mevcut olan lityum yönünden de zengindir. Li ve Barasında yakın bir ilişki mevcuttur. Gayzerlerde, jeokimyasal analizler B, As ve Sb arasında yakın birilişkinin olduğunu vurgular. Bazı gayzer ve kaynakların çevresinde veya taban kesimlerinde diğer metallerinepiteraıal yataklarının bulunuşu önemli niteliktedir. Sıcak su bor yataklan ile yakından ilişkili gümüş yatakları çok yakın tarihte bulunmuştur.Özetle özgün volkano-tektonik konum, kurak iklim, ve aktif sıcak su kaynaklan borat ve diğer tuzlannoluşmasına neden okunuşlardır. Başlıca yataklar» kontinental volkanik, ada yayı ve Altiplano-Puna. platosunun iç kesimlerindeki havzalarla yakından bağlantılıdır. Andlann güncel gelişimi» volkanik ada yayınınoluşumu ve bunlarla bağlantılı gayzer ve sıcak su kaynaklan» karasal borat ve diğer tuzlann oluşumunu sonuçlayan neden ve verilerin çalışılması için en önemli doğal laboratuvar koşullanın sağlarlar.

  • And Dağları

  • Tektonik

  • Volkanik

  • Borat

  • Tuz Yatakları

  • Alonso, R,N.,( 1986» Öccurcncîa, posicion estraligraficay genesis de los Jepositos de boratos de la Puna Argentina:

  • Alonso, R.N. and Viramonte, J.G., 1985» Provincia boratifera Centroandina: IV Congreso Geologico Chileno, Universidad de Norte, Antofagasta, Şili.

  • Bain, H,F. and Read, T.T., 1934, Ores and industry in South America: New York, Council on Fereign Relations, pp. 263-264,294,

  • Barazangi, M.f and Isacks, B., 1976, Spatial distrubution of earthquakes and subduction of the Nazca plate beneath South America: Geology, v. 4, pp. 686-692,.

  • Berzina, LG., et al, 1975, Boron geochemistry in the volcanogenic-sediraentary process: 12 v. Akad. Nauk SSSR, Sen Geol. No. 5.

  • Buttgenbach, H., 1901, Gisements de borate des Salinas Grandes de la Republique Argentina: Anales Société Géologique Belgique» V,. 28, pp. 99-116.

  • Chamberlin, R.T., 1912, The physical .setting of the Chilean borate deposits: Jour., Geol,, v. 20, pp. 763-768.

  • Chilean Lithium, 1987, Salar de Alacama: World Mining Equipment.

  • Chong Diaz, G., 1984, Die Saläre in NordchileGeologie, Struktur und Geochemie: Geotckt. Forsch., 67,I-ÏÏ, 1-146, Stuttgart

  • Dickson, T., and Harben, P., 1983, Borates and `their becalmed markets: Industrial Minerals, No. 184, pp. 23-27.

  • Ericksen, G.E., 1963, Geology of the salt deposits and the salt industry of Northern Chile: U.S... Geological Survey, Open File Report, No. 698,164 p

  • Forsyth, D,W..., 1975, Faulty plane solutions and tectonics of the South Atlantic and Scotia Sea: Journal of Geophysical Research; v. 80t pp. 1429-1443.

  • Francis, P.W. and Rundle, C.C., 1976, Rates of production of the main magma types in the central. Andes: Geological Society of American Bulletin, v, 87, pp. 474-480.

  • Gill, J., 1981, Orogenic andésites and plate tectonics: New York, Springer-Verlag, pp.. 25-314,.,

  • Helvacı, C, 1989, Türkiye bor madenciliğinin işletme, stoklama ve pazarlama sorunlarına mineralojik bir yaklaşım : Jco, Müh., Sayı 34-35, p. 5-17.

  • Helvacı, C, and Alonso, R..N..., 1992, Primary inyoite in a recent playa of northern Argentine: Mineralogy and. Peirology (baskıda),

  • James, D.E..,, 1.971, Plate tectonic model for the evolution of the Central. Andes: Geological Society of Amersca. Bulletin, v. 82, pp. 3325- 2346,.,

  • Kistler, R.B, and Smith, W.C., 1983, Boron and borates: in Le fond, SX, ed., Industrial Min- = erals and rocks, 5 the, ed., v. 1, New York, AIME, pp. 548-550,.

  • Lyday, P.A., 1984, Boron in 1983; Mineral Industry Surveys, U.S. Dept. of `the Interior, Jan...., 4 p

  • Muessig, S., 1966,, Recent South American borate deposits: in Rau., J..L,.,, ed., Transactions, Second. Symposium, on salt: Cleveland, Ohio, Northern Ohio Geological SOcicty, v. 1, pp. 151-159

  • Ozol, A.A..,» 1976, Basic features of boron, geochemistry and formation conditions for its deposits of the volcanogenic-sedimcntary type: translated from Litologiya Polczne IsKopaemye, No. 3, May-June, pp. 60-74, New York, Plenum, pp. 320-330.

  • Ozol» A.A., 1977, Plate tectonics and the processess of volcanogenic-sedimcntary formation of boron: translated from. Tcctonika pliti protessey volkanogcnnoosadachnogo obrazovaniya bora, AN USSR Invcstiya, Ser. GcoL, No. 8, pp... 68-75, International Geology, Rev,, v. 20, No. 6, pp. 692-696,

  • Turner, J.C.ML, 1.964,, Descripcion Gcologica de La. Hoy a 7C-Ncvado de Cachi: Dir. Nac. GcoL, v,. 99, 81 p.

  • Zeil, W., 1979, The Andes, a geological review: Berlin, Gebrüder Burntraegcr, pp. 56-195.,

  • Kestanecik ve Kozağaç (Yatağan-Muğla) Mermer Yataklarının Jeolojik ve Ekonomik Özellikleri
    Mustafa Kuşçu
    PDF Olarak Görüntüle

    ÖZ: Muğla-Yatağan yöresinde Menderes Masifinin örtü şistleri içerisinde farklı düzeylerde mermerler bulunur. Bu değişik düzeydeki mermerlerden Kavakdere-Kestanecik ve Kozağaç mermerleri kalite, rezerv veüretim, miktarlarıyla bölge ve Türkiye için önemli bir potansiyele sahiptir,..Permiyen yaşlı Kestanecik mermeri şistler içerisinde^ yaklaşık 4 km uzunluğu, ve 50-150 m kalınlığıolan KD-GB doğrultulu bir mercek şeklinde bulunur. Genelde beyaz renkli ve mor damarlı olan mermeregemen olarak. 600-700 mikron boyutlu kalsit, ve daha az oranda, dolomit kristallerinden oluşur,.. Bu minerallerin yanısıra manganokalsit, rodofcrozit ve piraluzit mineralleri Kestanecik mermerini ya damarlaroluşturarak keser ya da mermerde saçılmış olarak, bulunurlar.,Jura-Alt Kretase yaşlı Kozağaç mermeri incelenen alanda D-B ve KD-GB doğrultusunda 40 km uzunluğundaki bir zonda yaydım gösterir. Kozağaç yöresinde D-B doğrultulu ve kalın katmanlı olarak bulunur.Mermer bütünüyle 1.5-2.5 mm tane boyutlu, kalsit kristallerinden oluşmuş olup çoğunlukla beyaz ve gri beyaz renklidir,Muğla-Yatağan bölgesinde jeolojik olarak milyarlarca m3 mermer rezervi mevcuttur. Kestanecik veKozağaç mermer sahalarından yılda 25 000 m3 blok mermer üretilir

  • Kestanecik ve Kozağaç(Yatağan-Muğla)

  • Mermer Yatakları

  • Jeoloji

  • Ekonomi

  • Andolfato, U., 1967» Muğla ili mermer kaynaklarının tetkiki,» yataklar, ocaklar ve sanayii: META Etüd Arama Rapora..

  • Anonim, 1977» Doğal yapı taşlan; Türk Standarttan Enstitüsü Yayını, TS 2513» 5 s. Şubat, Ankara.

  • Anonim, 1987, Tabiî Yapı Taşlan muayene ve deney metodlan: Türk Standarttan Enstitüsü Yayını, TS 699, 82 s, Ocak, Ankara.

  • Anonim, 1990, Türkiye Mermerleri Katalogu; İMMİB Yayını, İstanbul

  • Ayan, M., 1973, Gördes Migmatitleri: .MTA Dergisi, No. 81, 132-155.

  • Pettijota, EX, 1975, Sedimentary rocks: Harper International edition, 628 S. New York,

  • Başarır, E., 1970, Bafa Gölü doğusunda kalan Menderes Masifi, güney kanadının jeolojisi ve petrografisi: Ege Univ. Fen Fak. İlmi Raporlar serisi 102, Jeoloji. 8, İzmir

  • Boray, A. ve dig-, 1975, Menderes Masifinin güney kenarı boyunca bazı önemli sorunlar ve bunların muhtemel çözümleri: 50. Yıl Yerb. Kongresi Tebliğleri, 11-21, MTA Yayını, Ankara.

  • Çağlayan, M.A., Özüiık, MJEM Sav, H., Akat, U., 1980, Menderes Masifi Güneyine ait bulgular ve yapısal yorum.: Jeoloji Müh.. Dergisi, S. 10., 9-17, Ankara..

  • Deere, D,.U,,» 1963, Techinical Description of Rock Cores for Engineering Purpose: Rock. Mech. andEngng. Geol. 1,16-22,

  • Doğan, Z.„ Arda, T,., Gürçeşrne, 1., 1983, Türkiye Mermer Potansiyeli: I. Uluslararası Mermer Simpozyumu Bildirileri, 102-107, Istanbul.

  • Dora, Ö., 1975, Menderes Masifinde alk.ali.feldspatlann yapısal durumları ve bunların petrojenetik yorumlarda kullanılması: T..IK, BülL, Cilt 18, Sayı 2, Ankara.

  • Ketin, İ., 1983/`Türkiye Jeolojisine Genel Bir Bakış: İTÜ Yayını, Sayı 1259, İstanbul.

  • Kuşçu, Al, 1991, Muğla-Yatağan, yöresi mermer yatakları: Metalimden» Türkiye İhracat Dergisi, C. 2, Sayı 3,41-44, istanbul.

  • Oıtıony Ş., Yılmaz, A.f 1987, Kurukümes (Milas) zımpara yatağı arama raporu: Etibank M.AJM. arşiv no.., 1268,11 s... Ankara.

  • Wippern, J.» 1965» Menderes Masifi çevresindeki diasporit ve zımpara yataktan: MTA Derleme no.., 3730, 83 s» Ankara

  • Trakya`daki Senozoik Volkanizması ve Bölgesel Yayılımı
    Tuncay Ercan
    PDF Olarak Görüntüle

    ÖZ: Trakya yarımadasında yüzlekler veren ve Üst Eosen`den başlayarak çeşitli evrelerle Pliyosen .sonunadeğin devam eden Senozoyik volkanitlerinde jeokimyasal calişmalar yapılmış ve volkanizmanın bölgeselyayılımı araştı rılmıştır. Bölgede Üst Eosen-Üst Oligosen arasında yüzlekler veren volkanitler kalkalkalen veYüksek Potasyumla Kalkalkalen nitelikte olup çoğunlukla kabuksal köken ağırlıklıdırlar ve bir çarpışmazomında meydana gelmişlerdir. Üst Miyosen`de kabuk ve manto karışımı, şoşonitik nitelikli melez bir volkanizma oluşmuştur. Pliyosen`de ise manto köken ağırlıklı ve alkali nitelikli bazaltik volkanitler meydana gelerek Trakya`daki volkanik evrim tamamlanmıştır.

  • Trakya

  • Senozoyik Volkanizma

  • Jeokimyasal Çalışmalar

  • Manto

  • Auboin, S., 1973. Des tectoniques superposées et de leur signification par rapport aux modèles geophysiques; Y exemple des Dinarides: Bull Soc. Geol. France, 15,426-460.

  • Barberi, R, Innocenti, F., Ferrara, G.» Keller, J. ve Villan, L,,» 1974, Evolution of the Aeolian arc volcanism (Southern Tyrrhenian Sea): Earth Planet. Seien.. Lett, 21, 269-276.

  • Bonce v; E.t 1973» The post-Lutetian turning point in the evolution of the Balkanide mobile area: Geologica Balcanica, 8/3,» 25-36,

  • Bozkov, P.,,, Petrov» P.,» Stoeva» V., Boikov, D.., ve Lilov, D. s 1935, New data on the volcanism in Glogovica graben. (Kraiste): Rew,, Bulgar, GeoLSoc, 46/1, 84-91

  • Chatzidimitriadis» E., 1973» Geologish lagerstat tenkundlich Studie die perlitvolken von den .gebieten Dhadia, Westthraziens und Kalo:ni der insel Lesbos: Bull. Soc. Geol. Greece, 10/2,28-47,

  • Dabov&ki, C, Harkovska, A., Kamenov, B., Mavrudchiev, B., Stanisheva-Vassileva, G., ve Yanev, Y.t 1.991, A Geodynamic model of the Alpine magmatism in Bulgaria: Geol. Balcaii., 21/4,3-15

  • Del Moïo, A., Innocenti, F.f Kyriakopoulos, C, Manetti, P.f ve Papadopoulos, P., 1/988, Tertiary granitoids from Thrace (Northern Greece); Sr isotopic and petrochemical data: Neu... Jahr. Miner. Abb., 159/2, 113-135,.,

  • Dewey, J.F. ve Burke, K.C., 1973,,, Tibetian, Variscan and Prccambrian basement reactivation; products of continental collision:` Jour. Geol.., 81 ;683-692.,

  • Dewey, X.F., ve Şengör, A.M.C, 1979» Aegean and. surrounding regions: Complex., multiplate and continuum. • tectonics in a convergent zone: Geol. Soc, Amer. Bull., 90, 84- 92,

  • Di Giralomo, P., 1984, Magmatic character and. geotectonic setting of some TertiaryQuaternary Italian volcanic rocks; Orogenic, anorogenic and. transitional association-A review: Bull. Volcan., 47/3,421-432,..

  • Eleftheriadis, G. ve Lippold, Hi..., 1984, Altersbestimmungen Zum Olîgozanen Volkanismus der Sud-Rhodopen Nord-Griechenland: N. Jb. Geol., Paleont. Mh., 1984/3,197-191.

  • Eleftheriadis, G.t Chri.stofi.des, G, ve KassoliFoumaki, A„ 1984, Geochemistry of the High-K Calc-alkaline Basaltic sills and dykes in the South Rhodope Massif (N. Greece): Bull. Volcan, 47/3,, 569-579.

  • Eleftheriadis,, G.. ve Ch.ristofid.es, G., 1980,. Rhyolitic dykes south of Kymi village (Thrace, N, Greece): Geologica Balcanica, 10/2,71-78,.

  • .Ercan, T., 1979» Batı Anadolu, Trakya ve Ege adalarındaki Senozoyik volkanizması: Jeoloji Mühendisliği Derg., 9,23-46.

  • Ercan.» T., 1982» Kula yöresinin Jeolojisi ve volkanitlerin petrolojisi: İstanbul Yerbilimleri Derg;.,, 3» 77-124,..

  • Ercan, T., Satır, M., Kreuzer, H., Türkecan, A.,» Güney E., Çevikbaş, A.,» Ateş, M. ve Can, B., 1985, Batı Anadolu Senozoyik. volkanitlerine ait yeni kimyasal» izotopik ve radyomeirik verilerin yorumu: Tüıkiye Jeol. Kur. Bült. 28/2,121-136.

  • Ercan, T. ve Günay, E., 1985, Kuzeybatı Anadolu, Trakya ve Ege adalarındaki Oligomiyosen yaşlı volkanizmanın gözden geçirilişi: Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni, 5» 119- 139.

  • Ercan, T. ve Gedik,. A., 1986, Karadeniz ve Trakya`da yapılan derin sondajlardan alınan karoflardaki volkanik kayaçlann petrolojisi ve volkanizmanın bölgesel yayılımı: Jeomorfoloji Derg., 14, 39-48

  • Ercan, T., Satır, M., Türkecan, A., Akyürek, B.f Çevikbaş, A., Günay E., Ateş, M. ve Can, B., 1986, Ayvalık çevresinin jeolojisi ve volkanik kayaçlann petrolojisi: Jeoloji Mühendisliği Derg.,,, 27,19-30,

  • Fytikas, M.f Giuliani, O,„ Innocenti, F., Manetti, P., Mazzuoli, R., Pcccerillo, A... ve Villan.,. L., 1980, Neogene volcanism of the northern and central Aegean region: Ann. GeoL Pays Hellen» 30, 106-129

  • Fytikas, M., Innocenti,,, F., Manetti, P., Mazzuoli, R., Peccerillo, A. ve Villan, L., 1984, Tertiary to Quaternary evolution of volcanism in the Aegean region: The Geological Evolution of the Eastern Mediterranean.,, JJB. Dixon ve A,H,F. Robertson, Ed.,, Geological Society Special Pb., 17,. 687-699.

  • Georgalas, GM 1950, Beitrage zur kenntnis eignier jungtertiarer erQptivgesteine der insel Imbros: Bull Volcan., 10,78-89.

  • Harkovska, A., 1983, Spatial and temporal relations between volcanic activity and sedimentation in the stratified Paleogene from the central, parts of Mesta .graben (SW Bulgaria): Geologica Balcanica, 2. 3-20.

  • Harkovska,, A.,, Yanev,, Y. ve Marchev, P., 1989» General Features of the Paleogene orogenic magmatism in Bulgaria: GeoL Balcan; 19/1, 37-72.

  • Irvine, T.N. ve Baragar, W.R.A., 1971, A guide to the chemical classification of the common volcanic rocks: Can. Jour. Earth Seien., 8, 523-548

  • Innocenti, F., Koltos, N.» Manetti, P..» Mazzuoli» R., Rita» F., ve Villari, L., 1984,, Evolution and geodynamic significance of the Tertiary orogenic volcanism in-northeastern Greece: Bull Volcan., 47/1, 25-37?.

  • Kopp, K.O., 1964, Geologie Thrakiens V: Eigblgeologische bedingungen mit bemerkungen zum Studium prachische géologie; Erdöl und kolfleeidgas-petrocbemie; 17, JAHRG, 9

  • Kopp, K.O., Pävoni,, N, ve Schindler» G, 1969, Das Ergene-Bechen: Beih, Geol Jb., 76,136 s.

  • Kuno, H. s I960, High-alumina basalt: Journal of Petrology, I, 121-145.

  • Kolios, N„ Innocenti, F., Manetti, P., Peccerillo, A.,,,, ve Giuliani, O., 1980, The Pliocene volcanism of the Voras Mts. (Central Maccdonis, Greece): Bull. Volcan., 43/3,553-568...

  • Le Bass, M.J., Le Maître, R.W`,t Streckeisen» A,.,t ve Zanettin, B., 1986, A chemical classification of volcanic rocks based on the total alkali-silica diagram: Journal of petrology,,, 27/ 3,745-750.

  • Le Pichon, X. ve Angelier., J, 1981, The Aegean Sea: Phil. Trans. Roy. Soc. London» A 300, 357-372.

  • Lebküchner, R.Rf 1974, Orta Trakya Oligoseninin jeolojisi hakkında: MTA. Derg., 83,1-29.

  • Lilov, P., Yanev, Y. ve Marchev, P., 1987, K/Ar dating of the Eastern Rhodope Paleogene magmatism,: GeoL Bale, 17,49-58.

  • Liatsikas, N,t 1983, Beitrage zur kenntnis der Jungtertiaren erilptivgesteine in ter Umgebung von F`ere (West Thrazien): Prakt. Ac. Athen, 13,45-74.

  • Macdonald, G.A. ve Katsura, J.f 1964, Chemical composition of Hawaiian lavas: Journal of Petrology, 5, 82-133.

  • Makris, J., 1977, Geophysical investigations of the Helleeides: Hamb. Geophys. Einzelchr., 34, 1-124.

  • Marchev; P.» Andreev, A,.» Lilov, P., Popov, M., ve Daieva, L., 1985, Petrology and. geochemistry of Borovitsa shosbonitic series, Eastern Rhodope Mountains, Bulgaria, : IAVCEÎ 1985 Scientific Assembly Potassic Volcanism Mount Etna Volcano Abstracts Book

  • Marchev, P. ve Shanov, SM 1991, Potassium and. silica variations. in the PaleogenioMacedonian-Rhodopean-North Aegean Volcanic Belt; Geodynamic and petiogenetic implications: Geoi. Balcan...,, 21/2, 3-11.

  • Mattauerv M.,; 1983, Subduction de lithosphère continentale décollement croutcmonteau et chevauchement d`evhclle crustale dans la chaîne de collision. Hymalayenne: C.R. Acad, Sei, Paris, 296,11,481-486.

  • Morrison, G., 1980, Characteristics .and tectonic setting on the shoshonite rock association: Lithos, 13,97-108.

  • Önal, M., 1986, Gelibolu yarırfadasındaki iki ana kayanın organik jeokimyası ve kil mineralleri ile incelenmesi: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 29/1,97-104.

  • Önal, M. ve Yılmaz, H.f 1983, Gelibolu yarımadasında iki farklı yaşta iliş fasiyesindeki kil mineralleri ve gömülme derinliğine ait bazı ipuçları: Jeoloji Mühendisliği Derg., 18,23-30,

  • Palshin, LG., Simov» S.D., Arakelyants, M.M. ve Chernyshev, I.V., 1974, Absolute age of Alpine activations in Rhodope median massif: InL Geol. Rev.,.17,1101-1108.

  • Pe-Piper, G., 19S09 Geochemistry of Miocene shoshonites Lesbos, Geece: Contrib. Mineral. Petrol, 72, 387-396.

  • Pearce, J.A., 1976, Statistical analyses of major element pattern in basalts: Journal of Petrology, 17/1,15-43.

  • Peccerillo, A. ve Taylor, S.R., 1976, Geochemistry of Eocene calcalkaline volcanic rocks from Kastamonu area, Northern Turkey: Contrib. Mineral Petrol., 58, 63-81.

  • Petnov, P., 1979, Soma features in the distribution of magmatic. hydrothermal and seismic activity in the area between Balkanides and the Aegean, arc: Geologica Balcanica 7/2, 99- 116.

  • Saner, S., 1985, Saras körfezi dolayının çökelme istifleri ve tektonik yerleşimi: Kuzeydoğu Ege denizi, `Türkiye: Türkiye Jeol. Kor., `` Bült, 28/1, M0 .

  • Soldâtes, T. ve. Christofides, G., 1986, Rb-Sr Geochrpnology and origin of the Elatio Fluten, central Rhodope» North Greece: Geol. Bale m , J 6/1,15-23.

  • Sümengcn, M. ve diğerleri, 1987» Gelibolu yarımadası ve güneybatı Trakya Tersiyer havzasının, stratigrafisi, sedimentolojisi ve tektoniği: MTA Rapor No: 3128» (yayınlanmamış),

  • Şengör, A.M.C., 1980, Türkiye`inn neotekteniğinin esaslan: Türkiye Jeol. Kur. Yayını. 40 s.» Ankara.

  • Temek,,, Z..,, 1949» Geological study of the region Keşan-Korudağ: Doktora Tezi, İstanbul Üniv. Fen Fak,.., İstanbul, 78 s. •

  • Temek, Z., 1985» 1/500 000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası İstanbul patası izahnamest: MTA Genel Müdürlüğü, Ankara.

  • Umut, M.,,,, İmik, M., Kurt» Z.,, Özcan, t.» Ateş,,, M.f Karabıyıkoğlu, M. ve Saraç,, G.» 1984, Edime ili-Kurklarcli ili-Lüleburgaz (Kırklareli ili)-Uzunköprü (Edirne ili) civarının jeolojisi: MTA Rapor no: 7604 (yayımlanmamış).

  • Umut, M., 1988, Kıridaıeli-C 4 paftası izahnamesi: MTA Genel Müdürlüğü`1/100 000 ölçekli Açınsama, nitelikli Türkiye Jeoloji Haritaları Serisi, Ankara,

  • Yanev, Y.» Kradzova, B. ve Andreev, A...,,, 1983» Distribution of alkalies and genesis of the acid affusives in part of the East Rhodope Paleogene depressions: Geologica Bakamca, 3» 15-44

  • Yanev, Y,„ Mavroudchiev, B,., ve Nedyalkov, R,, 1989, Paleogene Collision-related basalts and basaltic .andésites in the Eastern, Rhodopes, Bulgaria: Jour. Volcan, Geoth. Res.,, 37, 187-202...

  • Yosifov, D.„ Tsvetkov, A., Grigorova, E,f Staviev, P. ve Nedev, V., 1980, Main features in the structure of the Earth`s crust iff the Rhodope Massif: Geotec. Tectonophys. Geodyn. Sofia, 12» 27-45.

  • Vgenepoulos, A., 1977, Der Chemismus einiger sauren vulkanites aus dem Evrosgebist Wcstthrakiens, Greechenland: 6. Colloquium on the geology of the Aegean region; 3, 945- 954.

  • İstanbul-Taşdelen ve Karakulak Kaynak Suları`nın Hidrojeolojisi ve Kaptaj Sorunlarına Çözüm Önerileri
    Erdoğan Yüzer Hasan Turgut Öztaş Oltan Mutlu
    PDF Olarak Görüntüle

    ÖZ: İstanbul-Taşdelen ve Karakulak kaynak, sularında bulanıklılık ve debide yetersizlik şeklinde zaman zaman ortaya çıkan sorunların nedenlerini belirlemek amacıyla, kaynak sularının kaptaj tesisleri ve- kaynakbölgelerinin hidrojeolojisi incelenmiştir. İnceleme sonunda; kaynak sularındaki sorunların, gerekliaraştırmalar yapılmadan inşa edilen kaptaj tesislerindeki ve koruma alanlarındaki yapım hatalarından doğduğu belirlenmiştir. Kaptaj galerilerinin yüzeye çok yakın istiflenmiş olması ve koroma alanlarındakiçevresel düzenleme eksikliği, bulanıklılık ve debi azlığı sorunlarının esas nedenleridir. Varolan yapılardafazla değişikliğe gitmeden bu sorunları ortadan, kaldıracak veya en azından azaltacak bazı çözümler her kaynak suyu için ayrı ayrı önerilmiştir

  • İstanbul-Taşdelen ve Karakulak

  • Kaynak Suları

  • Hidrojeoloji

  • Kaptaj Sorunları

  • Àlduman, K,, Alperat, A.» Yeniley, A. 1983,» Taşdelcn Memba Suyu Kaptajlannın Islâhı ile`İlgili Teknik Rapor, DSÎ 14,. Bölge Md., 2 s., İstanbul.

  • Alduman, K., Şamiigîl, K., 1985, Taşdelen Kaynaklarının Jeolojik ve Hidrojcolojik İstikşaf Etüdü, DSİ 14.., Bölge MdL» 3 s,, Istanbul. `

  • Berkün, E., 1982, Taşdelen Memba Suyu. Hidrojeolojik Etüd Raporu, 2 s.» İstanbul.

  • Berkün, E. 1987, Rapor, 1 s., İstanbu

  • Bilican, A.t Kahraman, S. Kıvançer, A,K,, Suda, H., 1983, Rapor, 3 s., İstanbul.

  • Erguvanlı, K., Yüzer, E., 1.984, Yeraltısulan Jeolojisi» İTÜ Maden Fakültesi Yayını, No. 23, 339 s.» İstanbul,

  • Eroskay, S.O., 1976, Karakulak Kaynağı Hidrojeolojik İncelemesi, 2 s,.,, İstanbul.

  • Gokn.il, H.M., Kor, M., Köscoğlu, M,, Sankaya, Z.H., 1980 Taşdelen Memba Suyunun Etüdü ve Islâhı ile ilgili Rapor, İTÜ İnşaat Fakültesi Çevre Muh. Böl.» 4 s., İstanbul.

  • Kılıç, H., Muş, A,K,, 1987, tstanbul-AlemdağMütevelli ve Beykoz-Karakulak Suyu ile ilgili Çalışma Rapora, İstanbul Köy Hizmetleri 18. Bölge Md..,, 3 s,.,, İstanbul,

  • Konyalı, Î.H., 1977, Üsküdar Tarihi, Ahmet Sait Matbaası, İstanbul.

  • Kurama, H,, Kahya, S., 1976, İl Kaynak İnceleme Kurulu. Raporu, 2 s., İstanbul.

  • Kuratorium Für Kulturbauwesen Deutscher Verein vonGasund Wasserfachmannem, 1960, Kleinbauwerke der Wasserversorgung Hinweise und Arbeitsblätter, (Çcv. Muslu, Y., 1968, Küçük Su Getirme Tesisleri, 10-XI s., İTÜ Kütüphanesi, S., 718, İstanbul).

  • Nîrven, N.S,.., 1846, İstanbul Sulan, Halk. Basımevi, 247 s..., İstanbul.

  • Resmi Gazete, 23/6/1972, Galcri-TUnel ve Kehriz Yapımı, S.., 14224,16 s,, Ankara.

  • Resmi Gazete, 17/6/1974, Kaynak Suları Yönetmeliği, S, 14918, s. 8-13, Ankara.

  • Saraçlı, R,.,, 1982, tstanbul-Beykoz-Sırmakeş ve Karakulak Kaynak Sulan, ile Dolayının Hidrojeolojisi» İTÜ Maden Fak. Bitirme Ödevi, 44 s,, İstanbul.

  • Türk Standartları Enstitüsü, 1967, İçme Sulan, TS 266/Nisan 1965, UDK 663.7: 543, 32 s., Ankara.

  • Türk Standartları Enstitüsü, 1986, İçme Sulan, TS 266/Haziran 1984, UDK 662.6: 543, 91-VI s.,,, Ankara

  • Tüstaş, 1988, İstanbul Vakıf Memba Sulan İşletmesi Taşdelen Memba Suyu Tesisinin Modernizasyonu, Ankara

  • Uluhan, R., Süral, C, 1976, İl Kaynak inceleme Kurulu Raporu, 2 s., İstanbul.

  • Yıldırım, C, 1981, İstanbul Boğazı-Ömeıii Barajı Arasındaki. Önemli Kaynak Sulan ve Alcmdağ-SultançifUiği Yöresinin Kaynak Sularının Hidrojeolojisi, İTÜ Maden Fak... Bitirme Ödevi, 74 s.., İstanbul,

  • Yüzer, E., Öztaş, T., Dumlu, O., 1989, İstanbul Vakıf Memba Sulan. İşletmeleri Taşdelen Kaynağı ve Dolayının Hidrojeolojik Etüd Raporu, İTÜ Yerbilimleri ve Yeraltı Kaynaklan UYG-AR Merkezi Rapor No. 1989/ 2,47 s,, .Istanbul

  • Yüzer, E., Öztaş» T.f Dumlu, O., 1989, İstanbul Vakıf Memba Sulan İşletmeleri Karakulak Kaynağı ve Dolayının Hidrojcolojik Etüd Raporu, İTÜ Yerbilimleri ve Yeraltı Kaynaklan. UYG-AR Merkezi Rapor No. 1989/ 3,45 s., istanbul.

  • Levent Kuzeybatısında (Akçadağ-Malatya) Ulupınar Formasyonu`nun (Maastrichtien) Organik Fasiyes İncelemeleri
    Orhan Özçelik
    PDF Olarak Görüntüle

    ÖZ: Bu çalışma ile Levent kuzeybatısında (Akçadağ-Malatya) yüzeyleyen Maestrihti yen yaşlı Ulupınar formasyonunun organik fasiyes ayırımı Jones (1987)`un sınıflamasına göre yapılmıştır. İncelemesi yapılan Ulupınar formasyonu çakıltaşı, kumtaşı, kumlu marn, kumtaşı arakatkılı marn ile bol rudistli resifal kirceçtaşı katkılarından oluşur. Organik madde içeren örneklerin toplam organik karbon ve Rock-Eval pirolizi analizleri sonucunda formasyon CD ve D organik fasiyesine karşılık geldiği belirlenmiştir. Bu fasiyeslerdeki organik maddenin hidrokarbon yönünden oluşum kapasitesi, yoktur.

  • Akçadağ-Malatya

  • Ulupınar Formasyonu

  • Organik Fasiyesler

  • Hidrokarbon

  • Akkuş, M.F., 1.971, Darcnde-Balaban Havzasının (Malatya) jeolojik ve stratigrafîk incelemesi: MTADerg.,76,1-60.

  • Ayan, T.,,,, 1961, Malatya kuzeyindeki HekimhanEbreme Köyü bölgesinin (K39-c3) detay jeolojisi ve petrol imkanları: MTA Rap. No: 4186 (yayınlanmamış).

  • Ayan, T., ve Bulut, G, 1984, Balaban, Yazıhan, Kurşunlu ve Lcvnet (Malatya) Bucakları arasındaki alanın genel, jeolojisi: MTA Derg,, 62,57-81.

  • Bozkaya, Ö., 1991, Hekimhan güneyi (KB Malatya) Üst Kretase-Tersiyer yaşlı sedimanter istifin mineralojik-petrografik ve jeokimyasal incelemesi: C.Ü. Fen Bilimleri Ens,.,, Yük., Lis,. Tezi, 227 c (yayınlanmamış).

  • Durand, B., Espitalie, J., and Nicaise, G., 1972, Etude de la matière organique insoluble des argiles de Toarcien. du Bassin de Paris; Rcv. Ins. Fr, Pétrole, 27, 6, p. 865-884.

  • İlker» S., 1970» Darende dolayının jeolojisi ve petrol imkanları: TPAO Rap. No: 499 (yayınlanmamış),..

  • Jones,, R,W.., 1987, Organic Fades: In Advances in petroleum, geochemistry, V.2, (Ed. Brooks, İ., and Weite, D.H.,), 1-91

  • Karacabey-Öztemür, N.t 1980» Two new genera of Radiolitidae (Balabania n,. gen,,, Kurtinia n. gen) from Turkey: TJK Bull, C.23, S.1, 79- 87

  • Öıçen, S., 1.985» Medik-Ebrcme dolayının biyostratigrafisi ve paleontolojisi: MTA Dere.,- 10.5/106, 39-69.

  • Özçelik, O., Meriç» E,,, ve Özer,, S..,, 1990, HisarcıkEsenbey (B alaban-Malaty a) yöresi Üst Kretase-Eosen istifinin stratigrafik özellikleri: S..,Ü., Müh. Mim. Fak. Derg.,, C.5t S. 1-2, 20-29.

  • Özçelik, O., ve Altunsoy, M,., 1991, Levent (Akçadağ-Mal aty a) kuzeybatısının strati grafik özellikleri,: C.Ü. Müh. Fak,. Derg..,, Ycrbilimlcri,C.8,S.l, 47-61..

  • Tissot, B., and Welle, D.H., 1978, Petroleum. formation and occurrence: Springer-Verlag, ,538 s, New York,

  • 13 Mart 1992 Erzincan Depreminin Yüzey Kırıkları Artçı Sarsıntıları ve 17 Ekim 1989 Loma Prieta Depremi İle Karşılaştırılması
    Ramazan Demirtaş Rüçhan Yilmaz Hans Berchemer Bodo Baier
    PDF Olarak Görüntüle

    ÖZ: 13 Mart. 1992. günü saat 19.20 de Erzincan havzasının kuzeybatısında Ms= 6.8 magnitüdlü ve hemen .iki gün sonra. 15 Mart 1992 günü saat; 18.16` da havzanın güneydoğusunda Ms= 6.1 magnitüdlu, ağır1 hasarlara, ve birçok can kaybına neden, olan iki ayrı deprem meydana gelmiştir. 25.9.1992 tarihi itibari ile resmi rakamlara göre 13 Mart 1992 depremi, Erzincan ilinde 653 ölüm, 3850 yaralanma, 7013 yapının, orta. ve 11796 yapının, hafif derecede hasar görmesine sebep olmuştur. 13 Mart 1992 depreminin episantır havzanın hemen .kuzeybatısında bulunan Yalnızbağ ile Günebakan köyleri arasında bir yerde, 1.5 Mart 1992 depreminin episantır ise~havzanın güneydoğusunda, havzanın, kuzey ve güneyinden geçen KAF`nın .ana fay segmentlerinin sağa basamak, yaptığı bir bölgede (Çağlayan-Pülümür .arasında.) yer almıştır. Jeolojik ve sismolojik veriler, 13 Mart. 1992 depreminin havzanın kuzeyinden geçen ve batıda Davarlı köyü ile doğruda Tanyeri arasında kalan Kuzey Anadolu, fayının 29 km. derinlikte, 45 km`lik bir segmentini kırdığını göstermektedir,. Bu kırılan, kesim, 26 Aralık 1939s Erzincan deprem (Ms= 7.9) kırığının en doğu kısmına, karşılık gelmektedir,. Deprem, fay boyunca 20 cm. îik sağ yönlü yatay ve 25 cm`lik düşey kaymaya, neden olmuştur. İkinci Pülümür depreminin odak derinliği 16 km olarak bulunmuştur. Deprem,,, odak. derinliğinin çok. fazla, olması ve havzada oldukça, kalın gevşek bir .sedimantasyon.« olması nedeniyle yüzeyde belirgin, bir faylanma oluşturmamıştır. Kırıklar, genellikle süreksiz, birkaç yüz metre uzunlukta ve sismik sarsma, ile meydana gelmiş ikincil oturma kırıktan şeklinde gelişmişlerdir., Havzanın kuzeybatısında (Davarlı-Günebakan köyü arasında) bindirme bileşenli, havzanın güneydoğusunda ise normal bileşeni doğrultu, atımlı kırıkları gözlenmiştir., Deprem, havzanın .güneyinden, geçen. KAFın ana fay segmenti üzerinde herhangi. bir kırık meydana getirmemiştir. Sismik sarsma, yerel olarak büyütülmüştür. Bu büyültmeler, özellikle kum,, çakıl ve kil. anlalanmasında oluşan konsolide olmamış zeminlerde meydana, gelmiştir. Bu. depremde elde edilen, kuvvetli yer hareketi, şimdiye kadar ülkemizde elde edilen en. büyük yer hareketidir. En büyük yer ivmesi, Doğu-Batı yönünde 0,5 g, Kuzey- Güney yönünde 0.4 g ve düşey yönde ise 0...25 g kadar olmuştur.. Kuvvetli yer hareketi 15 saniye kadar sürmüştür. Depremin eş şiddet haritasında belirlenen maksimum, değer VIII olup, bu alanlar aletsel episantr verileri, ile uyumludur. Sismik sarsma yol yamaçlarında, dolgu zeminlerde,, suya doygun zeminlerde ve- stabil olmayan, dik yamaçlarda birçok heyelanlara, neden olmuştur. Havzanın güney `doğu kısımlarında, Fırat nehrinin, kenarlarında küçük ölçekte sıvılaşmalar ve küçük kum volkanları gelişmiştir. .Ana şoktan sonra üç aylık bir süre içerisinde 6.000 civarında artçı sarsıntılar kaydedilmiştir,., .Artçı sarsıntılar, ana şoktan, sonraki günlerde zamanla bir azalma göstermişlerdir. Bu sarsıntılar havzanın iki ayrı kesiminde yoğunlaşmış olup,» havzanın kuzeybatısından güney doğusuna doğru, kırık boyunca ilerlemişlerdir, Artçı şoklar, 5 ile 10 km arasında değişen odak derinlikleri göstermektedirler. Her iki. depremin de ana şokları., .artçı şokların, altında, yer almıştır,.. 13 Mart 1992 Erzincan depremi,, San Andreas fayının 40 km uzunlukta bir segmentini kıran,» 18 .km odak. derinliği olan ve fay boyunca. 180 cm yatay ile 120 cm. düşey atım meydana getiren 17 Ekim 1989 Loma Prieta depremine (M= 7.1) birçok, yönden benzerlik göstermektedir.

  • Erzincan Depremi

  • Yüzey Kırıkları

  • Artçı Sarsıntılar

  • Loma Prieta Depremi

  • Markov Zinciri Analiz Yönteminin Linyit İçeren Zırnak Formasyonu’na (Pliosen, Hınıs) Uygulanması
    Ali İhsan Gevrek İlker Şengüler
    PDF Olarak Görüntüle

    ÖZ: Bu çalışmada, linyit içeren. Zırnak Formasyonunun litofasiyeslerine Markov zinciri analiz yöntemi uygulanmıştır. Doğu. Anadolu`da yeralan Pliyosen yaşlı Zırnak Formasyonu çakıltaşı, silttaşı, kiltaşı ve yer yer de tüf, aglomera ve linyit içermektedir. Markov zinciri analizini uygulamak amacı ile Zırnak. Formasyonunda yapılan kömür sondajlarından 5 tanesinin kömürlü seviyelerinde yeralan linyit, tüf, kiltaşı, silttaşı litofasiyesleri sayılmış ve birbirlerini oe kadar ardaladığı saptanmıştır, Bu verilerden bağımsız olasılı, geçişli olasılı ve fark matriksleri hesaplanmıştır. Elde edilen, değerlerden, incelenen sondajlarda kesilen, litofasiyeslerin birbiri ile olan ilişkileri ve geçişleri istatistiksel olarak, saptanmıştır. Sonuç olarak; sondajlarda linyit-kiltaşı. ve kiltaşı-linyit geçişlerinin, linyit-tüf ve tüf-linyit geçişlerine sayısal olarak, yakın olduğu bulunmuştur,. Linyit oluşumu ile çökelme ortamına tüf gelişi arasındaki ilişki istatistiksel olarak, belirlenmiştir.

  • Markov Zinciri

  • Linyit

  • Zırnak Formasyonu

  • Analiz Yöntemi

  • Akay, E., Erkan, E,, Onay, E.., 1939, Muş Tersiyer havzasının stratigrafisi. MTA Dergisi Sayı: 109, S. 59-76.

  • Can, T.R., 1.982, Log-linear models, Markov chains and cyclic sedimentation. Jour. Sed. Pet Vol. 52,8.905-912...

  • Davis, J.C., 1986, Statistics and Data Analysis in Geology,.. John Wiley and Sons, Inc., U.S.A., S, 15O-1Ç2.

  • Erkan, Y,f 1990, Yerbilimciler için istatistik (çeviri) Ankara..,

  • Evans, I.E., 1991, Facies relationships, alluvial architecture and paleohydrology of a Paleo gene, humicrtropical .alluvial fan system: Chumstick Foimation Washington State USA. Jour. Sed. Pet. Vol. 61, S. 732-755.

  • Gingerich, D.D., 1969, Markov Analysis of cyclic alluvial sediments. Jour., Scd, Pet. Vol, 39, S. 330-332.

  • İlker» S., 1966, Eızunım-Muş bölgesinde Karaköse J 48 a4, di paftalarının 1/25,000 ölçekli detay petrol etüdü MTA Raporu, No: 4177 (yayınlanmamış).

  • Krumbein, W.C., 1968, Statistical models in. sedimentology. Sedimentology. Vol. 10, S, 7-23.

  • Miall, A.D., 1973, Markov chain analysis applied to an ancient alluvial plain, succession. Sedimentology. Vol. 20, S. 347-364.

  • Selvi B., 1977, Erzurum-Hinis-Zimak kömür havzasının .raporu.» MTA raporu. No: 6379 (yayınlanmamış)..

  • Sengiller, L, Özdemir, 1., Sulu, K., Gönenç, O., 1991, Muş-Hınıs (Eraırum)-Tütak (Ağrı) Havzasının Jeolojisi ve Linyit Olanaklan .MTA Rapora; No: 9195 (yayınlanmamış).

  • Sengiller, L, Toprak, S., 1991, Varto, Hınıs, Bulanık, .Malazgi it, yöresi linyitlerinin petrografik özellikleri „ Türkiye Jeoloji Bülteni. Cilt 34 S. 15-22.

  • Çiftehan-Koçak (Ulukışla/Niğde) Yöresi Demir Yataklarının Mineralojik ve Jenetik İncelemesi
    Sedat Temur Halil Baş
    PDF Olarak Görüntüle

    ÖZ: Yöredeki demir yatakları Üst Senoniyen-Paleosen yaşlı Çiftehan karmaşığına ait Elmalı volkanit üyesinin içinde veya bu volkaniklerle Aktaştepe kireçtaşı üyesine ait karbonatların kontaklarında yer almaktadır. Yatakların ana cevher minerali manyetittir. Daha az oranlarda veya eser miktarlarda bulunan kalkopirit, fcobaltit, pirit, bravoit, liımeit, bornit, miüerit, sfalerit, galenit, ilmenit, rutil/anatas, hematit, neodijenit, braunit, kovellin, nabit altuıfelektrum, klabrodit, bizmutinit ve ayikinit gibi cevher mineralleri manyetite eşlik etmektedir. En yaygın gang minerali ise epidottur. Kuvars, kalsit, granat, piroksen,- amfibol, klorit, kordiyerits aktinolit ve tremolit izlenen diğer gang mineralleridir. Mineraller birbirini, kesme ornatma, birbirlerinin içinde ayrılım veya kapanım kristalleri halinde bulunma özelliklerine göre cevher mineralizasyonu beş evreye ayrılabilmektedir. Skarn zonlarının içinde yer Man demir yataktan kontak-metasomatik kökenlidir. Cevherleşmeyi monzonit ve diyorit bileşimli derinlik kayaçlarından kaynaklanan çözeltiler sağlamıştır., Yataklar Üst Senoniyen-Paleosen yaşlıdır. Yöredeki demir yataklarının toplam rezervi yaklaşık 200 000 ton`dur.

  • Çiftehan-Koçak

  • Ulukışla-Niğde

  • Demir Yatakları

  • Mineraloji

  • Jenetik inceleme

  • Ateş, Z., 1986, Esendemir Tepe (Koçak-UlukışlaNiğde) manyetit yatağı; Çukurova Univ., Fen Bil. Enst. Yüksek. Lisans Tezi,,, 55 s.

  • Baş, H., Ayhan, A,, ve Atabey,, E., W86, UlukışlaÇamaıdı (Niğde) . volkanıüeriıün bazı petrografik ve jeokimyasal özellikleri; Jeoloji Mühendisliği,,, 26,27-34,.,

  • Baş, H. ve Temur, S., 1991, Çiftehan-KaçakElmalı (Ulukışla-Niğde) yöresi demir, barit ve bakır oluşumları; TÜBÎTAK.TBAG Projesi, No 907,105 s.

  • Billor, M. Z., 1986, Kayseri, ilinin Dere (Çiftehan) dolayının cevherleşmesi ve volkanitleriın jeokimyasal incelemesi; Çukurova Üniv. Fen BİL Enst. Yüksek Lisans Tezi..,

  • Billor, M. Z. ve Anıl, M.,1986, Kayseri ilinin Dere (Çifiehan) dolayında görülen piritkalkopirit-manyctit cevherleşmesi ve Tersiyer volkanizması : C. Ü.MühJFak. Derg:.,,, 1/1,60-74.

  • Borcbeıt, H., 1965., Geosenldinale lagerstraten, was dazu gehört und was nichk dazu gehört, sowie deren Beziehungen zu. Geotectonic und magmatismus; Forschungsh, Freiberg, C, 7,» 7-61.

  • Çağatay, A , 1980, Batı Anadolu çinko-kuışun yataklannın jeoloji-mineıaloji etüdü, ve kökenleri hakkında görüşler; Türkiye Jeol. Kur. Bült 23,2, 119-132.

  • Çevîkbaş, A. ve Öztunalı, Ö.f 1991, UlukışlaÇamardı (Niğde) havzasının maden yatakları; Jeoloji Mühendisliği, 39, 22-40.

  • Demirtaşlı, E., Bilgin, Z., Erenler, R, Işıklar, S., Sanlı, D., Selim, M. ve Turan, N., 1973, Bolkar Dağlandın jeolojisi; Cumhuriyetin 50. Yılı Yer Bilimleri Kong. Tebliğler, 42- 57.

  • Duong, P.K., 1969, Skam et mineralisations asoocies; Cronique des mines, 292-360.

  • Ramdohr, P., 1980, The ore minerals .and their intergrawths; Pergaman Frees» Oqford, 1200 s.

  • Tatar, Rt, 1987`, Koçak Köyü Cipcip Dere (NiğdeUlukışla) demir-bakır cevherleşmesinin metalojenezi; Sukurova Üniv. Fen Bil Eııst. Yüksek Lisans Tez

  • Tortul İstiflerdeki Kırmızı Tabakaların Kökeni
    Hükmü Orhan
    PDF Olarak Görüntüle

    ÖZ: Tortul istiflerdeki kırmızı tabakaların kökeni hakkında iki görüş vardır,. Birinci görüşe göre çökellere kırmızı rengi veren hematit detritik olarak çökelme havzasına taşınmıştır. İkinci görüşe göre ise hematitin çökeller içindeki demir içerikli tanelerin, ayrışmasının bir ürünü olarak geliştiği şeklindedir. Gerek tropikal, gerekse arid iklimlerin egemen olduğu bölgelerdeki güncel çökellerin kırmızı olmadıkları gözlenmiştir. Bu bölgelerdeki daha yaşlı çökellerde ise kırmızılanma derecesi yaşa bağlı olarak artmıştır.. Bu da tortul istiflerdeki kırmızılanmanın depolanma öncesinden çok depolanma sonrası işlevlerle olduğu görüşünü kuvvetlendirmiştir. Demir içerikli, herhangi bir mineral pigmentleşme içinde potansiyel bir kaynak olabilir.Ancak, bir istifteki kırmızı tabakaların gelişebilmesi hematit oluşumu ile oluşan hematitin korunmasını sağlayacak taneler arası ortamın kimyasının uygun olmasına bağlıdır. Kırmızı tabakalar tek başlarına kesin bir iklim belirticisi olarak kullanılmamalıdır., Bu tabakaların çökelmesi anındaki, iklim koşullarının yorumlanması, fauna ve flora, içerikleri eolisen kumtaşları ve evaporitlerle olan ilişkileri beraberce yapılmalıdır.

  • Tortul İstifler

  • Kırmızı Tabakaların Kökeni

  • Çökeller

  • Demir

  • Canols, D., 1958, Role of clay minerals in the transportation of Iron; Geochim, et Cosmochim Acta, v. 14, p. 1-27.

  • Chukhrow, F,V,„ 1973,, On mineralogical and geochcmical criteria in the genesis of red beds; Chemical Geology, v, 12,, p. 67-75.

  • Gamels, RM. and Christ, CL., 1965, Solutions, Minerals and Equilibria; Harper & Row, New york, 459 pp.

  • Kiynine, P.D., 1949.» Origin of red `beds; NewYork. Acad. Sei. Trans, Series 2, v. 11, p. 60-68.

  • McBride, E,F., 1974, Significance of color in red, green, purple, olive, brown and gray beds of Difunta Group, Northeastern Mexico; Jour. of Sed, Petrology, v. 44, no. 3, p. 760-773.

  • Pittman, E.D., 1979, Recent advances in sandstone diagenesis; Ann.. Rev. Earth and Planetary Sciences, v. 7, p., 39-62..,

  • Turner, P. and. Ixer, R.A., 1977, Diagenetic development of unstable and stable magnetization in the St. Bees Sandstone (Triassic) of Northern England; Earth and Planetary Science Letter, v. 34, p, 113-124.

  • Van Houten, RB., 1973, Origin of red. beds a review: 1961-72; Ann. Rev. Earth and Planetary Sciences, c. 1, p. 39-61.

  • Walker, T.R., 1967, Formation of red beds in modem and .ancient deserts; GeoL Society of America Bull, v. 78, p, 353-368,

  • Walker, T.R., 1974, Formation of red beds in moist tropical climates: A hypothesis;p Geol. Soc. of America Bull-, c. 85, p. 633- 638.

  • Walker, T JR., 1.976, Diagenetic origin oCcontinental red. beds; in R. Falke, (Editor), The Continental Permian in Central West and South Europe; NATO ASI Series C, Mathematical and Physical Sciences^. 22, h, 240-282.

  • Walker, T.R., 1979, Red color in dune sand; U.S. Geological. Survey Professional Paper 1052, p. 61-81.

  • Büyük Depremlerle İlişkili Öncül Kabuk Hareketleri
    Hayrettin Koral
    PDF Olarak Görüntüle

    ÖZ: Büyük depremler öncesi anormal kabuk hareketlerinin var olduğu bilinmektedir. Japonyadaki Kanto (1930; M=6.9), Niigatc (1964; M=7.0), tzo-Oshima (1978, M=6.8), Cindeki Tangshan (1976, M=7,8), Haicheng (1976; M=8) ve Songpan (1976; M=7.2) depremleri öncesi görülen kabuk hareketleri bunların güzel örneklerinden birkaçıdır. Benzer hareketler Güney Kaliforniyada da gözlenmiştir. Deneysel çalışmalar, kayaların deformasyon etkisiyle elastik ve elastik olmayan hacim büyümesine maruz kaldıklarını göstermiştir. Sismik bölgelerde gözlenen gravite azalması, kaynak, su boşalımları ve radon gazı kaçaklarındaki artışlarda kayaların bir tür hacim büyümesine uğradıklarını göstermektedir. Bu. nedenle öncül kabuk hareketleri kayalardaki hacim, büyümesinin yüzeysel ifadesi olarak değerlendirilebilirler

  • Büyük Depremler

  • Kabuk Hareketleri

  • Jeodezi

  • Kayaların Deformasyonu

  • Aieshidze, GJF., Bella, P.E., Biagi, M., Caputo, V., Chkuaseli, G.» Delia Monica, A,., Ermini, P., Mandjgaladze, G., Melikadze, V.,,» Sgrigna, L., Slavina and D. Zilpimiani, 1992, Anomalies in geophysical and geochemical parameters revealed on the occasion of the Paravanı. (M = 5.6) and Spitak. (M = 6.9) earthquakes (Caucaus), Tectonophysics, 202, 23-41.

  • Aytun, A., 1972, Bingöl depremi raporu, İmar İskan. Bakanlığı, 80 s

  • Brace, W.F., B.W. Paulding and C Scholz, 1966, Dilatancy in the fracture of crystalline rocks, J. Geophysical Res., 71, 3939-3952..,

  • Brace, W.F,, 1978, Volume changes during fracture and Mctional sliding: a review, Pure Appl. Geophys,, 116, 603-614

  • Castle, RX>., J.P. `Church and. M.R. Eliot, 1976, Aseismic uplift in Southern California, Science, 192,251.-253.

  • Crampin, S., Evans, R. and Atkinson, B.Kb., 1984, Earthquake prediction: a new physical basis, Geophys. J.R. Astr. Soc., 76,147-156

  • Dambara, T,..,, 1973, Vertical movem.en.ts before some inland earthquakes in Japan presented at US-Japan Conference, earthquake prediction and control, 1973, Boulder, Colorado.

  • Dambara, T..,, Geodesy and earthquake prediction, 1981, in Current Research in Earthquake Prediction I, edited by T. Rikitake, Center for Academic Publications, Japan/D. Reidel Publishing Compang, Tokyo, 167-220.

  • Earthquake Research Institute, 1980, Seismic activity in. the Izu Peninsula and. its vicinity (November, 1979-April, 1980). Rep. Coord. Comm. Earthquke Prediction, 24, 108-112, (in Japanese).

  • Evans, R., 1984, Anisotropy: a pervasive feature of fault zones?, Geophys. I.R., Astr. Soc, 76, 157-163..,

  • Fyfe, W.S., Price NJ... and Thompson, A.B., 1.978, Fluids in the Earth`s Crust, Elsevier, Amsterdam.

  • Hagiwara, Y., Tajima H. and Hanada, H., 1.978, Gravity changes in the eastern part of Izu Peninsula during 1975-1976, J. Geod. Soc. Japan., 22,201-209.

  • Hauksson, E,., 1981, Radon content of gtoundwater as an earthquake precursor: evaluation of world-wide data physical, basis, J. Geophys, Res.,, 86,9397-9410.

  • McGarr, A, and Ga, N.,C, 1978, State of stress in the earth`s crust, Ann. Rev. Earth Planet Sei,., 6,405-436

  • McGarr, A., 1980, Some constrains on levels of shear stress in the crust from, observations and theory, J. Geophys, Res., 85, 6185- 6222

  • Mogi, K..,, 1977, Dilatancy of rocks under general triaxial stress states with special reference to erathquake precursors, J, Phys. Earth, 25, supp., S203-S217.

  • Mogi, K., Oyagi, N.,, 1991, Prediction and prevention of .geological hazards, Episodes, 293- 298.,

  • Nur, A,, 1974, Matsushiro, Japan, earthqu.ake swa,rm.: confi.rm.ation of the Dilatancy Diffusion Model, Geology, 217-221.

  • Nur, A,.,, 1975, A note on the Constitutive law for Dilatancy, Pure Appl. Geophys., 113, 197- 206.

  • .Raleigh,, B., Beimel. G., Craig, H., Hanks, T., Mölnar, P., Nur, A.„ Savcage, J.f Scholz» C, Turner, R. and Wu, F., 1977, P! retiction of the Haicheog earthquake, EOS, 58, .236-272

  • Savage» J.C., Prescott, W.H., Lisowski, M. and King, N.E., 1977, Strain .accumulation in southern. California, 1973-1980, I, Geophys. Res., 86, 6991-7001.

  • Sibson, R.H., McMooie, J. and Rankin, A.H., 197,5, Seismic pumping a hydrothermal fluid transport mechanism, J. GeoL Soc. London, 131,653-659..

  • Sibson, R.H., 1981, Fluid flow1 accompanying faulting: field evidence and models, in Earthquake Prediction, Maurice Ewing Ser., vol. 4r -edited by D.W. Simpson and R.G. Richards, 593-603, AGU Washington D.C.,

  • Sîbsonf R.H., 1983, Fault zone models, heat low and depth distribution of earthquakes in the continental crust of the United States, Bull. Seism. Soc. Am,.,, 73, 152-163

  • Scholz, CJL, Syk.es, L.R. and Aggarwal, Y,F., 1.973, Earthquake prediction-a physical basis. Science» 181,803-810.

  • Thatcher, W., 1981, Cmstal defoemation studies and earthquake prediction, research, in Earthquake Prediction» Maurice Ewing Ser., vol. 4, edited by D.W.., Simpson and R.G. Richard, 394-410, AGU, Washington, D...C,

  • Walsh, IB., 1975, An Analysis of Local. Changes in Gravity due to Deformation, Pure Appl. -Geophys., 113,97-106.

  • Wessson» R.L. and. Wallace, R.E., 1985, Predicting the next great earthquake in California, Scientific American, 25.2» 35-43.

  • Wilkins, J.S., 1980, Slow crack growth and delayed failure of granite, Abstr. Int.. J. .Rock Mecfi Min. Sei.., Geomech.» 17, 365-369.

  • Zhang, G.» 1979» The study of creep along the fault near Tangshan before the Tangshan earthquake, in Research in Earthquake Sciences, 1, Seismology Press, 51-52.

  • Zhang» G. and Fu, Z., 1981, Some features of medium and a short-term anomalies before great earthquakes, in Earthquake Pretietion, Maurice Ewing Ser.,, Vol. 4, edited by D.W. Simpson and R.G. Richards, 497-509, AGU, Washington D.C

  • Boğsak Karst Kaynağı (Mersin-Taşucu) Dolayının Karst ve Karstlaşma Özellikleri
    Hasan Turgut Öztaş
    PDF Olarak Görüntüle

    ÖZ: Bu çalışmada, yurdumuzun en önemli ve geniş karst bölgesini oluşturan Toros Karst Kuşağı``nın "Orta Toroslar Bölümü"nde yer alan ve "Orojenik Karst Tipi"nin etkin olduğu inceleme alanındaki güncel karst ve karstlaşmayı denetleyen etmenler araştırılarak, sayısal veriler çerçevesinde, bölgesel karst hidrojeolojisinin somut bir modele dayandırılması amaçlanmıştır. Birinci aşamada,, mevcut karşılaşma olayının başlaması ve gelişimi için zorunlu olan birincil etmenlerden kay aç litolojisi ve petrografisi kimyasal bileşimi ve eriyebilirlik derecesi, boşlukluluk ve geçirimlilik ile süreksizlik özelliklerini belirten "Köken Araştırması" yapılmış ve bölgesel karşılaşma etkinliği saptanmıştır. İkinci aşamada, karstlaşma olarak adlandırılan bu oluşum mekanizmasının, iklim ve meteoroloji, bitki örtüsü, jeomorfoloji gibi ikincil etmenlere bağlı olarak, süregitmesi nedeniyle günümüzde ulaştığı değişik boyutlardaki karst yapılarının,, yer, biçim., boyut» dağılım ve karşılıklı ilişkilerini belirten sayısal. "Biçim Araştırması" yapılmıştır, 1/10.000 ölçekli ayrıntılı jeoloji çalışmasını temel alarak yer-uydu fotoğraflarıyla desteklenen ve büyük ölçüde laboratuvar deneylerine dayanan bu çalışmayla elde edilen verilerin sentezi sonunda, karst. ve karstlaşma arasındaki, etkileşim açığa çıkarılmış ve karstın gelişim modeli kurulmuştur.

  • Boğsak Karst Kaynağı

  • Mersin Taşucu

  • Karstlaşma

  • Toros Karst Kaynağı

  • Orojenik Karst Tipi

  • Burger, A, 1975, Chimisme des Roches et de l`eau Karstiques, Hydiogeology of Karstic Terraines, Pubi of Int. Assoc. of Hydrageologists, pp. 79-89, France.

  • Ek, CM. 1973, La, Dissolution du Carbonate de Calcium, Bull, de la Soc. Geog. de Liege, No. 9 9e Année, pp. 55-87, Belgium

  • Cenderen, IL, 1969, Technical Exercises for the Sub-Department of Geography, V. II, 208 pp., ITC Textbook, No- 10, The Netherlands

  • James, A.N. 1981, Solution Parameters of Carbonate Rocks, Bull, of the Int. Assoc. of Eng. Geoi, No. 24,19-25,,, Germany.

  • Liszkowski, L 1970, Problems and Methods in Regional. Engineering Geological Research of Karst, First Int.. Cong, of the Assoc. of Eng. Geol. Symp,,, V.., II, pp. 882-891, Czechoslovakia

  • Öztaş, T. 1982, Karstlaşma ve Mühendislik Projelerinde Sayısal Karst. Sınıflaması Kavramı, Jeo. Müh,. Dergisi, S. 13, s., 11-16, Ankaıa.

  • Öztaş, T, 1989, Mersin-Taşucu-Boğsak Kaynağı ve Dolayının Karst Hidrojeolojisi, İTÜ Doktora. Tezi, 140 s., istanbul.

  • Strahler, A.N. 1964,, Quantitative Geomorphology of Drainage Basins and. Channel Networks, Handbook of Applied. Hydrology (Ed: CHOW, V.T.), Section 4-11, pp. 4.39-4.76, McGraw-Hill. Book Comp., USA.

  • Sweeting, M.M. 1973, Karst Landfoims, Columbia Univ. Press, 335 pp., USA

  • Thrailkill, J. 1977, Relative Solubilities of Limestone and Dolomite, Karst Hydiogeology (Ed: TOLSGN, J.S. - DOYLE, F.L.), Proceedings of the 12th Int. Cong., Memoirs V. XII, pp.. 491-500, USA.

  • White, W.B. 1977, Role of Solution Kinetics in the Development of Karst Aquifers, Karst Hydrogeology (Ed: TÖLSGN, J.S. - DOYLE, F.L.), Proceedings of the 12th Int., Cong., Mémoire V. XII, pp. 503-517, USA.

  • Williams, P.W. 1972, The Analysis of Karst Terrains, Spatial Analysis in Geomorphology (Ed: CHORLEY, RJ.), pp. 135-163, Matfaue and Co. Ltd..., England..,

  • Zuidam, R...A. 1973, Guide to Geomoiphological Photo-Interpretation, pp. 173, ITC Textbook, No. 10, The Netherlands.

  • Bolucan (Zara-Sivas) Yöresinde Oligosen Yaşlı Selimiye Formasyonu Kumtaşlarının Sedimanter Petroloji İncelemesi
    Orhan Özçelik Mehmet Altunsoy
    PDF Olarak Görüntüle

    ÖZ: Bolucan (Zara-Sivas) yöresinde Oligosen yaşlı Selimiye formasyonu jips, kumtaşı, mam, ve dolomitik kiıeçtaşlarından oluşur. Formasyonun egemen bileşeni olan kumtaşları üzerinde hafif, ağır ve kil minerali analizleri yapılarak sedimanter petrolojik özellikleri incelenmiştir. Kumtaşlarında klorit, illit ve kaolinit gibi kil mineralleriyie piroksen, klorit, biyotit, muskovit ve demir oksitçe zengin opak mineraller gibi ağır mineraller belirlenmiştir. Van Andel (1958), Travis (1970) ile Folk ve diğ. (1970)`nin üçgen sınıflandırma diyagramlarına göre kumtaşlan, sırasıyla grovak, kayaç parçalı kumtaşı ve litarenit olarak tanımlanmıştır. Dickinson ve Suczek (1979) ile Dickinson (1982)fm klastik petrofasiyes sınıflamalarında ise karışık ve rösiklik kaynak alanları ile yay orojen kaynak alanlarının varlığı görülmüştür.

  • Bolucan(Zara-Sivas)

  • Selimiye Formasyonu

  • Kumtaşları

  • Sedimanter Petroloji

  • Artan, Ü., ve Seslini, G., 1971, Sivas-ZaraBeypınan bölgesinin jeolojisi: MTA Derg.,, 76, 80-97.

  • Aıpat, E.,, 1964, Gürlevik Dağı bölgesinin genel jeolojisi ve petrol imkanları: MTA Rap., No: 4180 (yayınlanmamış)

  • Baykal» F., ve Erentöz, C, 1966. İzahlı 1/500 000 ölçekli Sivas paftası: MTA yayını, 116 s,

  • Blumenthal, M, 1937, Kangal ile Divriği arasındaki mıntıkada başlıca jeolojik hatlar: MTA Rap... No: 568 (yayınlanmamış).

  • Demirmen, R, 196.5, Sincan (Zara-Divriği) `bölgesinin jeolojisi:`MTA Rap. No: 5127 (yayınlanmamış).

  • Dickinson, W..R,, and Suczek, C.A., 1979, Plate tectonics and sandstone composition: A,AP,G. Bull, 63, 2164-2182.

  • Dickinson, W.R., 1982» Composition and sandstone in circunı pasifle subduction complexes and lore-arc bassins: A.A.P.G. Bull, 66, 121-127.

  • Dickinson, W.R., Beared, L.S., Biankenrdge, G JR., Erjavcc, J.A,, Ferguson, R.C., Inman, K,F.,, Knepp, R.A., Lindberg, F.A., and Ryberg, P.T,,. 1983, Provenance of North American Phanerozoic sandstones in relation to tectonic setting: GeoL Soc. Amer. Bull., 94, 222- 235...

  • Folk, R.L., Andrews, and Lewis, D.W., 1970, Detrital sedimentary rock classification and nomenclature for use New Zcland: N.Z,J. GeoL Geops., 12.

  • Gökçen, SX., 1981, Zara-Hafik güneyindeki paleojen istifinin sedimantolojisi ve paleocoğrafik evrimi: Yerbilimleri, 8,1-25.

  • Gökçen, S.L., 1982, Zara-Haflk (SE Sivas) ve Refahiye (SW Erzincan) bölgeleri Eosen filisinin sedimanter petrolojik karşılaştırılması: Yerbilimleri, 9,141-147.

  • . Gökçen, S.L.S and Kelling, G., 1985, Oligocène deposits of -the Zara-Hafik region (SivasCentral Turkey): Evolution from, storminfluenced shelf to evaporitic basin.:: Geologische Rundschau 74/1,139-153.

  • Kurtman, F., 1961, Sivas-Divriği arasındaki sahanın jeolojisi ve jipsli seri hakkında müşahedeler: MTA Derg., 56,14-25..

  • Kurtman, F., 1973, Sivas-Hafik-Zara ve İmranlı bölgesinin jeolojik, ve tektonik yapısı: MTA Derg..,, 80,1-32.

  • Nebeıt, K.„ 1956, Sivas Vilayetinin Zara-îmranlı mıntıkasındaki jips serisinin, stratigrafik durumu hakkında: MTA Derg.,, 48,76-82,

  • Norman, T., 1964, Celalli (Hafik) bölgesinin genel jeolojisi: MTA Rap,,, No: 4114, (yayınlanmamış).

  • Travis, R.D., 1970, Nomenclature for sedimentary rock: A./EP.G. Bull, 54,1095-1107.

  • Van Andel, T.J.H., 1958, Origin and classification of Cretaceous, Paleocene and Eocene sandstone of Western Venezuela: A,A.P,G,., Bull., 42, 734-763.

  • Çambaşı (Trabzon-Çaykara) Baraj Yeri Temel Kayasının Jeomekanik Özellikleri
    Fikri Bulut Fikret Tarhan
    PDF Olarak Görüntüle

    ÖZ: Çambaşı baraj yeri, Trabzon iline bağlı Çaykara, ilçesinin. 7 km güneyinde. Solaklı Deresi üzerinde bulunmaktadır. Baraj yeri temel kayasını metabazalt oluşturmaktadır. Bu araştırmada, metabazaltın litolojik yapısal, fiziksel, mekanik ve elastik özellikleri saha ve laboratuvar çalışmalarıyla belirlenmiştir. Saha ve laboratuvar bulguları kullanılarak metabazalt, mühendislik amaçlan için değişik açılandan sınıflandırılmıştır. Bu sınıflandırmalara göne, metabazalt genellikle orta ve iyi kaliteli sık çatlaklı, düşük poroziteli, çok sert yan ve az geçirimli, yüksek ve çok yüksek, dirençli ve orta modül oranlıdır. Ayrıca metabazaltın içerdiği süreksizlikler orta. ve geniş açıklıklı olup, yüzeyleri hafif ve orta pürüzlüdür., Metabazaltm fiziksel, mekanik ve elastik özellikleri, arasında genellikle lineer ilişkiler bulunmaktadır. Bu özelliklere göre hesaplanan maksimum anizotropi değerleri, metabazaltın izotrop kabul edilebileceğini göstermektedir.

  • Çambaşı(Trabzon-Çaykara)

  • Baraj Yeri

  • Temel Kaya

  • Jeomekanik

  • Bieniawski, Z,T,t 1973, Engineering classification of jointed rock masses. The civil engineering in south Africa, Dec. 335-343...

  • Bi.neia.wski, Z.T.,, 1975, The point load test in gcomechanical practise. Engineerings Gcol. 9,1-11.

  • Bureau of Reclamation., 1951, Permeability tests using drill holes and weis, Geology Report No. G-97, Denver» USA.

  • De Beer, J.H.., 1967» Subjective classification of the hardness of rocks and the associated shear strength. Proc. 4th Reg., Cong. Afi,, Soil Mech. Found., Eng. 396-398, Capctawn.

  • Deere, D.U., 1963, Technical description of rock. cores for engineering purpose Rock. Mcch. and Engng. Gcol. 1, 16-22.

  • Deere, D.U., 1968, Geological considerations. Rock Mech. in Engng, practice, Wiley, 1-20, London» İngiltere,

  • DSİ» XXII. Bölge Müdürlüğü» 1984, Of-Solaklı Projesi, Çambaşı barajı Mühendisi ik Jeolojisi Planlama Raporu, (yayınlanmamış), Trabzon

  • Erguvanlı, K.,, 1930, Kayaçlann sertlikleri, saptama yöntemleri ve mühendislikte önemi... Müh, Jeol. Bül. S. 3, 2-6, İstanbul.

  • Lama, R.D. ve Vutukuri, V.S., 1973, Handbook on Mechanical. Properties of Rocks. Vol. IV,» Trans, Tech.. PupL Clausthal., 266.

  • Mogilevskaya, E.S.t 1974, Morfology of joint surfaces in rock and its importance for engineering geological examination of dam foundations. The all-Union Scientific Reseach Institute of hydraulic engineering (VNIIG), Leningrad. Rusya

  • Piteau, R.D.». 1973, Characterizing and extrapolating rock, joint properties in engineering practice. Rock Mech. Suppl. 2,5-3L

  • Priest, S.D. ve Hudson, AJ..,, 1976, Discontinuity spacing in rock. Int.. J. Rock Mech. Min. Sei. and Geomech. Abstr. Vol. 13, 135-148.

  • TSE., Doğal yapı taşlarının muayene ve deney metodlan. TS 699/Mart/1978,.. UDK. 691.2, Ankara

  • TSE., Kayaçlann tek eksenli basma dayanımlarının tayini. UDK 622.02,, Ankara, 1975,.,, ` •

  • TSE., Kayaçlann üç eksenli basma dayanımlarının tayini. UDK. 622.02, Ankara, 197,5..

  • TSE.S Kayaçlann elastisite modülünün ye Poisson oranının tek eksenli basma deneyi ile tayini. UDK 622.02, Ankara, 1975.

  • Türk, N., 1986» Nokta, yükleme deneyi sonuçlannı değeriencGiTiıek . için önerilen yem , bir yöntem, .Müh. Jeol. Büli. S. 9, İstanbul

  • Youasfı, Y.Y., 1970, Dinamic physical properties of rock. Part-1, Theory and Producure. Proc. 2nd Cong. Int., Soc. Rock Mech. 171-183, Belgrade.

  • Güney Afrika Permiyen Yaşlı Witbank Kömür Tabakaları`nın Sedimantolojisi ve Jeokimyası
    Ertem Tunçali B. Cairncros R.i. Hart J.p. Willis
    PDF Olarak Görüntüle

    ÖZ : Wifbank kömür sahasında, kömür içeren Vryheid Formasyonunda yapılan sedimantolojik araştırmalar, Kömür/turba yatağının hem denizel, hemde denizel olmayan paleoyataklanma olaylarıyla ilgili olduğunu göstermiştir, Turba yığışımının son aşamasında bataklık denizel transgresyonla su basmasına uğramış, torba (kömür) üzerine çamur ve silt depolanmıştır. Üste gelen bu çökeller tipik denizel özelliktedir ve glokonide birlikte denizel iz (ıcho) fosiller bir arada bulunur. Benzer stratigrafık durumlar, havzanın herhangi bir yerinde, torba bataklığının denizel, olmayan fluvyal sistemler tarafından kaplanmasıdır ki `buralarda iri kum ve çakıllar turba üzerinde yataklanmıştır. Bölgedeki 2, 4, 5 nolu kömür damarlarının jeokimyasal analizleri.. Nötron aktivasyon analiz cihazı (INAA) ve X-Ray floresans spektrometrisi ile gerçekleştirilmiştir. Bu analizler, kömür jeokimyasının, sedimantolojik yorumların tamamlayıcısı olduğunu gösterir. Bor, Mor, lityum ve brom gibi denizel çökeller içinde daha fazla yoğunlaşma eğiliminde olan elementler, denizel tabakalar tarafından örtülen kömürlerin üst kısımlarında, denizel olmayan fluvyal ardışıklar tarafından örtülen kömürlere göre daha fazla yoğunluk gösterir. Bu açıklama, adı geçen elementlerin radyoaktiviteyi arttırdığını göstermez. Çok değişkenli diskriminant analizler kullanılarak, kömür tabakalarının iz element bileşimleri, bu tabakaların daha iyi tanınmasındaki yollan sağlamış olur. Spesifik bir sahadaki her bir kömür daman parçası ona ait bir iz dement bileşime dayanılarak, tanımlanmasına izin. verir., Eğer, kömür sahasında bilinmeyen alanlar araştırılacak olursa.» paleoyataklanmanın stratigrafık dizilimine ilişkin bilgilerle birlikte, sayısal jeokimya analizleri kömürlerin daha çabuk tanınmasına yardımcı olur,

  • Güney Afrika

  • Witbank Kömür Tabakaları

  • Sedimantoloji

  • Jeokimya

  • Altının Ekonomideki Yeri ve Pazarı
    Gönül Çetinel
    PDF Olarak Görüntüle

    ÖZ: Yüzyıllardan beri değerini ve önemini arttırarak koruyan- altın, insanlık tarihinde kullanılan en eski metallerden biridir. Çağlar boyu zenginliğin simgesi olan altın; geçmişte çoğunlukla para malzemesi olarak düşünülmüşse de günümüzde yatırım aracı olarak, kuyumculukta ve hızla yaygınlaşan endüstriyel kullanımıyla önemini korumaktadır.

  • Altın

  • Ekonomi

  • Endüstriyel Kullanım

  • Kalkerli Mikrofosillerin Kireçtaşından Knitter Yöntemi İle Çıkarılması
    Serpil Erk
    PDF Olarak Görüntüle

    ÖZ: Bu çalışma mikropaleontolojik analizlerde kullanılan yıkama işleminde Knitter yönteminin uygulanışını içermektedir.. Bu yöntem ilk kez 1979`da H. Knitter tarafından önerilmiştir, Hidrojen peroksitin kullanıldığı standart yöntemden farklı olarak, bu yöntemde asetik asit ile kloroform kullanılmış ve olumlu sonuç alınmıştır.

  • Kalkerli Mikrofosiller

  • Kireçtaşı

  • Knitter Yöntemi

  • Dunham, R. J,, 1962. Classification of carbonate rocks according to depositional texture. In `"Classification of carbonate rocks`"1 a symposium (Ed, W. E. Ham), AAPG, p, 108-121.

  • Folk, RJL, 1962, Petrology of sedimentary rocks, Hemphill Publ. Com., Texas.

  • Knitter, H. s 1979, Eine verbesserte méthode zur gewionung von mikrofosilien aus harten,, nicht scHammbaren kalken, Geol. BL NoBayem, v. 29, n. .2/3, p. 182-186.

  • Lund, IX, Georgi» K.H., 1990, Biostratigraphy of •the Neogene in the iskenderun basin, 8... Petroleum Congress of Turkey, Proceedings, p. 363-370,

  • Dünya`da ve Türkiye`de Sepiyolitik Kil
    Güler Can
    PDF Olarak Görüntüle

    öz: Sepiyolit fillosilikat grubundan bir kil mineralidir. Bu ad ilk kez 1847 yılında Glocker tarafından kullanılmış olup, Yunanca "mürekkep balığı" anlamındaki kelimeden türetilmiştir. Sepiyolit başlığı altındaki ticari killer ülkemizde lületaşı ve sepiyolitik kil olmak üzere iki ayn grupta değerlendirilmektedir.

  • Sepiyolitik Kil

  • Mürekkep Balığı

  • Lületaşı

  • Eskişehir

  • Radyoaktivite, Radyasyon ve Çernobil Sonrası Yaşadıklarımız
    Ernur Erden
    PDF Olarak Görüntüle

    ÖZ: Toryum ve .Uranyum gibi elementler yavaş ancak devamlı parçalanarak kurşun (Pb) haline gelinceye kadar a alfa ß beta, y gamma ışınlan çıkarırlar. Bu. özelliğe- radyoaktivite adı verilir., 1934 de radyoaktif olmayan elementlerden radyoaktif şekiller (radyoizotoplar) elde edildi* 1945 de uranyum ve plütonyum, fisyonu. ile atom. bombası .geliştirildi,. Japonya`ya atılan atom bombası ürünleri, atmosferin büyük bir kısmına yayıldı. Bu ürünlerin bir kısmı stratosfere kadar yükseldi,.. Aylar ve yıllar sonra radyoaktif yağışlar olarak tekrar yere indi, Radyoaktif ürünlerin yaydıkları radyasyonun özelliklerini şöyle sıralayabiliriz: Radyasyon ışınları kümülatiftir yani birikiridir. Diğer bir deyişle, ister birkaç saniyede isterse birkaç yıl boyunca, alınsın, genellikle birkaç bin radyanlık bir radyasyon öldürücü olmaktadır.` Bir insanın zarar görmeden radyasyon dozu yaklaşık 250 radyan olarak belirlenmiştir. Yine bir kişi saatte 20 radyanlık radyasyon yayılan bir ortamda ancak iki. saat kalabilir

  • Radyoaktivite

  • Radyasyon

  • Çernobil

  • Erden, E., Çevre Soranları Açısından Nükleer Enerji, Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü, Kamu Yönelim Lisans Üstü Uzmanlık Programı, Uzmanlık (Master) Tezi Ankara, 1983.

  • TAM SAYI DOSYASI
    PDF Olarak Görüntüle